Πώς Mολύνετε ‘Eνα Δόντι

Θα ξεκινήσουμε αλλάζοντας τον όρο «νεύρο» σε «οδοντικό πολφό». Είναι εξαιρετικά σημαντικό να κατανοήσουμε τη διαφορά. Είναι αρκετά απλό. Μπορούμε να πούμε ότι το νεύρο περιλαμβάνεται στον οδοντικό πολφό. Υπάρχουν στο δόντι επίσης αιμοφόρα αγγεία και κύτταρα όπως σε όλον τον οργανισμό μας.

Πρώτα έρχεται η τερηδόνα, η οποία αρχικά δεν πονάει, υπό την επιθετικότητα των βακτηρίων. Καθώς εξελίσσεται, τα βακτήρια πλησιάζουν περισσότερο τον οδοντικό πολφό και προκαλούν βλάβη σε αυτόν. Μπορεί να εκδηλωθεί με πόνο ή σε πολύ λίγες  περιπτώσεις, χωρίς πόνο. Λέμε ότι έχετε «πολφίτιδα» ή φλεγμονή του οδοντικού πολφού. Μπορείς να πεις ότι πονάει λόγω του «νεύρου».

Στη συνέχεια, μπορούμε  να πάμε στον οδοντίατρο ή όχι. Τι έπεται? Τα βακτήρια παλεύουν με τον οδοντικό πολφό και τελικά κερδίζουν. Χάνει τη λειτουργία του και θα γίνει νεκρός ιστός, ο οποίος δημιουργεί τροφική υποστήριξη και περαιτέρω ανάπτυξη βακτηρίων. Όταν πολλαπλασιάζονται αρκετά, στέλνουν τοξίνες έξω από το δόντι που  ευθύνονται  για τις μολύνσεις. Πρόκειται για λοιμώξεις που προκαλούνται από βακτήρια μέσα στη ρίζα, αλλά είναι λοιμώξεις και του οστού γύρω από το δόντι.

Οι λοιμώξεις μπορούν να αναπτυχθούν μέσω του πόνου και μετά λέμε ότι είναι οξείες ή  χρόνιες χωρίς πόνο. Τα δεύτερα είναι πιο σοβαρά από τα πρώτα, αλλά θα τα συζητήσουμε σε άλλη ευκαιρία.

Τι έχουμε μάθει μέχρι τώρα;

1. Ο πόνος στις λοιμώξεις δεν εμφανίζεται λόγω του «νεύρου», που δεν είναι πλέον ζωντανό, αλλά λόγω φλεγμονής γύρω από το δόντι.
2. Τα βακτήρια τρέφονται από το περιεχόμενο του οδοντικού πολφού και οι τοξίνες τους προκαλούν λοιμώξεις.
3. Τα αντιβιοτικά δεν έλυσαν ποτέ το πρόβλημα μέχρι τώρα. Βελτιώνουν την κατάσταση, αλλά δεν μπορούν ποτέ να θεραπεύσουν το δόντι.
   Εντάξει, και τώρα θα απαντήσουμε σε μια ερώτηση που νομίζω ότι κάνουμε στον εαυτό μας αυτή τη στιγμή: “Αν πήγα στον οδοντίατρο και μου έβγαλε τα νεύρα πριν από λίγο καιρό, γιατί μολύνθηκα;”

Εμφανίστηκε το «νεύρο» στην άκρη της βελόνας; ΕΝΤΑΞΕΙ. Τώρα αν ξαναδιαβάσουμε την αρχή του άρθρου, ας  αντικαστήσουμε τον όρο νεύρο με τον όρο οδοντικός πολφός.

Σε κεκαμμένους ή ενασβεστιωμένους ριζικούς σωλήνες μπορεί να παραμείνουν οργανικά υπολείμματα που εξυπηρετούν τα βακτήρια. Ακόμα και αν έχει επιτευχθεί αυστηρή αφαίρεση του περιεχομένου των οδοντικών σωλήνων, η μόλυνση μπορεί να συμβεί ούτως ή άλλως εάν υπάρχουν ακόμη βακτήρια στο ριζικό σωλήνα. Τα βακτήρια είναι είτε αυτά που έχουν ήδη εισέλθει στον οδοντικό πολφό είτε προέρχονται από το σάλιο. Κάθε σταγόνα σάλιου περιέχει εκατομμύρια βακτήρια.

Άρα το χειρουργικό πεδίο (δόντι) πρέπει να είναι εξαιρετικά καλά μονωμένο. Σκεφτείτε το ως χειρουργός που λειτουργεί σε αποστειρωμένο περιβάλλον. Τα συμβατικά μέσα δυστυχώς δεν παρέχουν καλή μόνωση. Δεν το έκαναν ποτέ και αυτό οδήγησε σε εξαιρετικά υψηλό βαθμό αποτυχίας ακόμη και για τους πιο εξειδικευμένους επαγγελματίες. Αυτό στο παρελθόν. Τα σύγχρονα μέσα απομόνωσης αντιπροσωπεύονται από τον ελαστικό απομονωτήρα, σήμερα 100% παρόν στην ποιοτική οδοντιατρική.

Και κάτι τελευταίο: Οι ριζικοί σωλήνες πρέπει να είναι ερμητικά κλειστοί (καλυμμένοι με συγκεκριμένα υλικά) και μέχρι το άκρο της ρίζας. Αυτό συμβαίνει γιατί όσο καλά κι αν καθαρίζετε, πλένετε, μονώνετε, τα βακτήρια παραμένουν. Λίγα αλλά παραμένουν. Πρέπει να μπλοκαριστούν με την έμφραξη .

Όταν όλα αυτά γίνονται με επιτυχία, τότε έχουμε μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας. Διαφορετικά, εμφανίζονται λοιμώξεις. Οι οξείες πονάνε, και οι χρόνιες είναι χωρίς πόνο, αλλά είναι οι πιο επικύδυνες.  Άρα δεν είναι εντάξει ό,τι δεν πονάει.

ΤΟ ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΕΙΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΟΥ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙΝ . ΤΑΚΤΙΚΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ ΣΤΟΝ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗ ΥΙΕΙΝΗ .

 

Comments are closed.